Gdybym miał złoto 

nie skłoniło by mnie to 

do żadnych łgarstw 

do żadnych świństw 

ach gdybym tylko w złocie 

nie skłoniło by mnie nic 



bo chodzi o to 

żeby mieć potąd 

tego co złoto 

może nam dać 

niech złote barwy 

biją od sztaby 

a kto odważny 

niech pozna raz 

złocisty blask 



byłbym przejęty 

gdybym diamenty miał 

ach jakże bym 

ze wszystkich sił 

przejęty był 

nie był bym spięty 

bardziej niż święty 

przez te diamenty 

pewnie bym był 



wystarczy chwila 

by w piękny brylant 

diamentu bryła 

zmieniła kształt 

niech więc zapłonie 

świetlisty płomień 

ogrzeje dłonie 

brylantu blask 



gdybym miał srebra 

byłbym nie żebrał 

ostatkiem sił 

nie musiał bym 

prosić o nic 

nie byłbym biedny 

miałbym choć 

srebrny skarb 

chował się z nim 

żeby go nikt 

nie ukradł mi 



poczucie miałbym 

takie jak każdy 

kto chce być ważny 

a nie ma nic 

wiele się zmienia 

w poczuciu chcenia 

z nadmiaru mienia 

nie umarł nikt 

no może nikt 



suplement o szufladce i refren 

często bym płacił 

niewiele tracił 

innych wzbogacił 

by taki ruch 

niestety trupem 

bogaty duchem 

z wielkim wyrzutem 

osiągnę bruk 

 
























Kardynalny błąd

choćby nie wiem kto

każdy musi zrobić

byle jak i gdzie

nie wiem nie mój pech

każdy musi zrobić

niepotrzebny błąd

absurdalny błąd



przez ten jeden błąd

można stracić co

jest bliskie człowiekowi

choćby piękny dom

może prawą dłoń

to mnie nie obchodzi

przez ten jeden błąd

kardynalny błąd



choć istnieje sąd

że kolejny błąd

uda się naprawić

to przegrywa kto

robi błędny krok

no i nie ma sprawy

musi istnieć błąd

kardynalny błąd



ten szczególny błąd

to jest wszystko co

człowiek może zrobić

walić pięścią w nos

rwać ostatni włos

to mu nie zaszkodzi

ten szczególny błąd

kardynalny błąd



zawsze mądry po

człowiek trafia los

głupich niepowodzeń

przy czym co jest co

nie wiem dobrze bo

właśnie o to chodzi

prawdziwy błąd

kardynalny błąd