Jeśli chodzi o sens egzystencji 

to ma ona źródło w korzeniach i 

w więzach krwi 

gdy żądza ujędrnia płeć 

wypełnia się w akcie miłosnym więc 

skutkiem tego wśród łez 

potomek przychodzi na świat 



wierzga łkając on jest znacznie lepszy 

niż pies albo ciele co głodne i 

w łajnie śpi 

on nosem wduszony w pierś 

poczucie ma bezpieczeństwa i wie 

co dla niego ma sens 

gdy mleko mu spływa do warg 



co go pochłania świat i bez końca 

zaznacza że żyje pcha w usta kciuk 

palce nóg 

napręża się z wszystkich sił 

wydaje brzemię bez lęków i drwin 

a co sprawia mu ból 

rodzina przeżywa wraz z nim 



określonego dnia pionizuje 

w zamyśle mając nasienia źdźbło 

złożyć wprost 

w łonie gotowym do gry 

w akcie świadomej refleksji tak by 

roniąc ojcowskie łzy 

w potomka móc spojrzeć twarz  
























Moja dusza się porusza 

moja dusza toczy gry 

defloruje mnie i zmusza 

do zagłuszań 

moja dusza 

drży 



moja dusza koliduje 

moja dusza kradnie tlen 

wypowiada się i snuje 

w moim ciele 

obcy 

cień 



moja dusza nie pofrunie 

w żaden zaświat ani świat 

moja dusza się wysunie 

w nieskończoną 

chwilę 

trwać 

złapię ją 

duszę mą