Proszę nie budź mnie

ja naprawdę jestem



w każdym słowie

jeśli tylko chcesz je słyszeć

jeśli musisz o nich myśleć

jeśli musisz je pamiętać

jeśli możesz je zapomnieć

i naprawdę jestem



wierzę w cud



a poza tym

co ja wiem o życiu

tylko tyle ile muszę wiedzieć

a poza tym

kocham przecież muszę przeżyć

wierzę w to co muszę wierzyć

i naprawdę jestem



wierzę w cud



może wystarczy

a może nie

tego co wiemy

a czego nie



jeszcze nie wiemy

niczego więc

dlaczego tego

nie można wiedzieć



może wystarczy 

a może nie

tego co mamy

a czego nie

jeszcze nie mamy

niczego więc

dlaczego tego

nie można mieć



może wystarczy

a może nie

tego co chcemy

a czego nie

jeszcze nie chcemy

niczego więc

dlaczego tego 

nie można chcieć



wierzę w cud

 
























Uciekamy od siebie nawzajem 

kolorowym tramwajem 

do różnych miejsc 



w każdej chwili świata po koniec 

nieruchomi w ruchomym wagonie 

spieszymy gdzieś 



uciekamy od siebie nawzajem 

kolorowym tramwajem 



tak się plączą ulice i szyny 

elektryczny brzęczy labirynt 

podróży co 

nas niesie do 



uciekamy od siebie nawzajem 

kolorowym tramwajem 



na przystankach na wyspach nadziei 

tak czekamy jak byśmy wiedzieli 

że oprócz nas 

nie ma nas